Totaal aantal pageviews

zondag 10 juni 2012

Boreas in Heeze

Keurig op tijd reden we op deze zaterdagmiddag Heeze binnen. Parkeren tegenover Boreas is geen enkel probleem en we wandelden binnen. De vrouw des huizes begroette ons enthousiast, blijkbaar herkende ze ons van de vorige keer en nadat ik haar de groeten van een virtuele kennis had overgebracht, bracht ze ons naar het mooie terras, waar we het aperitief zouden gebruiken. Het aperitief van de vorige keer was me zeer bevallen, dus wederom vroeg ik om een glas mousserende witte wijn met de eetbare, gesuikerde hibiscusbloem. En wederom was het een erg lekker aperitiefje. Erg leuk dat de bloem wordt gesuikerd, dan gedroogd en dat hij zich in het glas weer volzuigt met de wijn, waardoor een spannend geheel ontstaat. Je moet er maar opkomen. Direct erbij drie heerlijke hapjes. Op een aluminium plaatje links een madeleine met Taleggio en gepofte granen, heerlijk. Rechts op een koekje tartaar van tomaat en yoghurt met erop een stukje zilverui met spelt, erg lekker en in een geestig kaviaardoosje met het opschrift ‘Boreas’ tonijn met soja en zee-egelschuim. Fantastisch lekker was deze laatste. We bekeken de wijnkaart en zagen een old time favorite, een Condrieu, la petit Côte van Yves Cuilleron 2004. De bescheiden sommelier aan wie ik overigens ook al groeten moest overbrengen die in dank werden aanvaard vond het een mooie keus, altijd prettig. We werden gevraagd naar binnen te gaan, omdat de maaltijd zou gaan beginnen en we kregen een fijne ronde tafel in een hoek van het restaurant die ons een fijn overzicht bood over de gehele ruimte, die gedurende de middag geheel gevuld raakte. Mijn oog viel nog op het - vind ik dan - geestige schilderij van drie snoepende dames, wat wat kleur geeft in het verder stijlvol ingerichte restaurant. Een amuse verscheen, eentje in tweeën. Een geweldig schot in de roos, want in het glas kregen we een cocktail van meloen met komkommer en gember en die was fantastisch. Heerlijk fris en mooi complex. Op het bordje erbij pickles. Alle ingrediënten van piccalilly troffen we apart aan, geweldig van smaak en erbij dan nog wat mayonaise van piccalilly. Fantastisch! Zoals bekend ben ik erg dol op en komkommer en piccalilly, dus ik was diep tevreden. Het zag er ook weer geweldig mooi uit. De wijn was - uiteraard - bijzonder prettig. We kregen broodjes aangeboden. Veel soorten heerlijke broodjes serveert men hier, keus genoeg dus. Erbij al op tafel olijfolie, boter, zout en peper, alles prima in orde dus. Voor echtgenoot een fles bruisend water, voor mij een karaf. Mijn waterglas had verticale strepen, zijn waterglas horizontale, slim! Het eerste gerechtje kwam. Wederom een plaatje. Noordzeekrab en coquille. Salade van krab, een mooi gebakken kleine coquille en verder allerlei versiersels van rettich, ijs van groene curry, groene appel en tapioca, geleitjes, crèmetjes en andere heerlijkheden. Genieten dit! Het tweede gerechtje was ook al zo ontzettend lekker, wat kan die man toch geweldig koken! Wilde zeebaars. Wilde zeebaars op een bedje van bloemkoolcouscous met zee-egelgelei, gefrituurde kappertjes, rettich, dragon en een botersaus met een vleug limoen. Fantastisch gewoon, mooi hoog in de zuren, perfect wat mij betreft. De sommelier kwam langs met een speciale fles rode wijn en natuurlijk zijn wij met een vinger over te halen. Na een proefslokje wilden we wel graag een glaasje. Het ging om een Francuska Vinarija, een Servische wijn. Wij vonden hem bijzonder prettig, mooi diep en een fijne afdronk. Uitstekend passend ook bij het hoofdgerecht. Kalfshaas. Kalfshaas met eigen jus met knoflook, peterseliecrème, kruim van barbecue (fijngemalen tapioca met zetmeel en bbq-flavour), diverse groentjes, kalfswang en gelei van kalfswang. Tja, wat moet ik ervan zeggen. Het gebeurt vrijwel nooit dat het vleeshoofdgerecht zo lekker is. Hier wel. Uitzonderlijk heerlijk vlees was dit, perfect van garing natuurlijk en alle componenten pasten prima bij elkaar. Wederom een schot in de roos. De sommelier kwam wederom langs, deze keer met een wel heel rare wijn - vonden wij. Een Lambrusco...Fiorini - Lambrusco de Grasparossa "Becco Rosso" 2011, een licht mousserende droge rode wijn. Ook hier wilden we na proeven wel een glaasje van, we waren tenslotte een middagje ‘uit’. Voor het dessert verscheen kwam er een dessertamuse. Bittere chocolade met mango en physalis. Een heerlijk, warm chocoladetaartje met pecan en eromheen bereidingen van mango en physalis, die heerlijk fris waren. Echt weer een lekker hapje, vooral dat warme taartje met de frissigheid van het fruit vond ik erg lekker. Het dessert zelf was ook al zo heerlijk fris. Crèmeux van aardbeien, framboos, ijs van hibiscus en crunch van hibiscus, gelei van bosvruchten en merengue. Gewoon heel erg lekker. Het zonnetje was heerlijk gaan schijnen en we besloten de espresso lekker buiten op het terras te gebruiken. Prima espresso hier en erbij weer de meest heerlijk friandises, waaronder keitjes van chocolade met een kruid en verder vijf heerlijk frisse zoete hapjes. Als klap op de vuurpijl kwam de vriendelijke jongeman nog langs met een bord met gestampte nootje waarop kleine ijsjes (leken een beetje op een Magnum) lagen, die ook al zo lekker waren en diep tevreden verlieten we Boreas. We maakten nog even een uitstap naar de Delhaize in Lommel, waarbij we onderweg nog uitstekende asperges en kakelverse aardbeien kochten en laat in de middag kwamen we weer thuis, waar de avondmaaltijd uit wat fruit bestond. Boreas is echt een verwenrestaurant met uitstekend personeel en een hele mooie ambiance. En de keuken is fantastisch!

zaterdag 9 juni 2012

Hofstede de Blaak in Tilburg

Het was weer zover, een aantal rubriekforummers zou elkaar weer eens treffen. Vier maar deze keer, allemaal vrouwen ook nog eens. In Tilburg, bij Hofstede de Blaak. Ik was er te vroeg en werd zeer vriendelijk ontvangen door de vrouwelijke bediening, die druk bezig was de tafels buiten in orde te maken. Helaas was het wel wat te fris om buiten te eten, wat jammer was, want het terras is er schitterend. Nadat we voltallig waren gingen we naar binnen, naar de Jachtkamer, waar we een mooie ronde tafel voor 4 bij het raam kregen. Een fijne tafel, want omdat we zo dicht bij het raam zaten was het er prettig licht. Tafelwater kwam, bruisend en een karaf, broodjes en een flesje wijn, een Waka Marlborough Sauvignon Blanc, die prettig is. Licht en dat is fijn bij een lunch waarna er nog gereden moet worden. Uiteraard hadden we zat te kletsen, dus de aandacht voor het eten was in ieder geval bij mij deze middag wat minder dan gewoonlijk. De andere drie dames wilden graag het Menu Hofstede de Blaak met één aanpassing in een dessert, ikzelf was lastiger vanmiddag en heb nogal zitten rommelen in het Proeverijmenu, maar gelukkig was alles - tegen een kleine meerprijs uiteraard - mogelijk. Heel fijn vind ik dat. We begonnen met het muizenvalletje. Erop iets anders dan de vorige keer. Nu een koekje met erop geitenkaas omwikkeld als het ware met een gelei van ‘Barigoule’ en erop een stukje krokante varkenshuid. Eerlijk gezegd vond ik het helemaal niet lekker. Het gaf een onprettig mondgevoel en ik vond de smaken van de kaas en de Barigoule niet bij elkaar passen en dat gelei-erige...nee, geen succes wat mij betreft. Een niet heel vriendelijke meneer kwam een amuse brengen. In een bakje garnaaltjes, crème van kerrie - mooi zacht van smaak - een sesamkoekje en wat amarant. Erop nog een minitoefje mayonaise met wat kerrie. Erg lekker vond ik dit hapje. De voorgerechten kwamen, ik meen dat de kok - Angelo - ze zelf bracht. Heel vriendelijk liet hij ons gewoon doorpraten, tja dat heb je met dames nu eenmaal en lichtte toen kort de borden toe. Twee dames hadden de kalfstartaar met een gepocheerd scharrelei, boontjes, boeren kruimelkaas, truffelcrème en krokante panchetta en ik meen dat ze er wel tevreden over waren, hoewel aan het eind van de maaltijd bleek dat het grote hoeragevoel niet echt was komen bovendrijven, wat ik natuurlijk bijzonder jammer vind, omdat ik altijd zo enthousiast doe over de Hofstede. In ieder geval zag het bord er mooi uit. Ik vond het ook een grote portie trouwens. De andere dame had gekozen voor de zult van heekfilet met komkommer, mierikswortel, warm gerookte palingschuim en krokante aardappel en kreeg een langwerpig bord met daarop de genoemde ingrediënten met nog wat groentjes en cresjes. Erbij in een apart kommetje schuim van paling met aardappelkrokantjes. Zij was tevreden. Ikzelf had mijn voorgerecht gewisseld en kreeg de Noordzeekrabsalade met appel en limoen, gegrilde Sint-Jacobsmossel, eendenlever, zuurdesem, hazelnoot, zout en rucola. Een schitterend gerecht. Onderop de salade van de Noordzeekrab, erop een dun krokantje van zuurdesem. Daarop perfect gegrilde plakken coquille met wat rucola, weer een dun krokantje van zuurdesem wat is afgedekt met smeltende eendenlever met erop wat gehakte hazelnootjes en zeezoutkorrels. Erbij nog wat olie en crème van rucola om de boel te completeren. Een erg lekker gerecht vond ik dit. Mooie uitgesproken en bij elkaar passende smaken. De dames vervolgden eensgezind met de romige schaaldierensoep met Hollandse garnalen, dragonroom en zuurdesemtoast. Eerst kregen zij een bord met daarin garnaaltjes, wat kruiden, een toastje met erop room van dragon. De schaaldierensoep werd vervolgens door de bijzonder vriendelijke mevrouw ter plekke in het bord geschonken. Ik ben helemaal vergeten te vragen hoe ze de soep vonden trouwens, maar het bord zag er verder goed uit wat mij betreft. Ikzelf vervolgde met het tweede gerecht uit het Proeverijmenu. Ik had dat de vorige keer mogen ‘voorproeven’ en was er toen erg enthousiast over. Gegrilde Sint-Jacobsmossel met dashi, misocrème, lamsoor, frisse komkommer en mosseljus.
 Met de doublure van de coquille had ik trouwens geen enkele moeite, ik heb er tenslotte zelf voor gekozen. Wederom vond ik dit een erg lekker gerecht en ik geloof dat Angelo me nog extra verwend heeft ook, want ik vond zelfs nog stukken kreeft onderin, heerlijk! En we babbelden maar voort en voort, toch wel heel luxe om zo lekker midden op de dag lekker te eten en te babbelen vind ik. De andere dames moesten even wachten, het Proeverijmenu is wat uitgebreider dan het Menu Hofstede de Blaak en ik kreeg nog een gerecht. Ook gewoon uit het menu. Tortellini van runderstaart met doperwten, Parmezaanse kaas, Serranoham en Madeirasaus. Een grote hoeveelheid runderstaart kreeg ik, mooi gesudderd. Erbij doperwten, een erg mooie madeirasaus, een krokantje van de kaas en erop een flinke plak Serranoham. Een mooi gerecht wederom, wel aan de machtige kant. Als hoofdgerecht had één van de dames (geloof ik, ik weet het niet meer precies) gekozen voor gegrild Duroc varkensfilet met notencrumble, sjalot citruscompote, knolselderij, rösti en kummeljus en zij kreeg flink wat plakken varkensvlees met alle genoemde ingrediënten voorgeschoteld. Ik meen dat ze er tevreden over was. De andere twee dames gingen voor gestoomde scholfilet met een peterselie/citroen korstje, quinoa, spinazie, mossel, pompoen en gerookte botersaus. Zij kregen een zeer kleurrijk bord met daarop alle genoemde onderdelen. Ook hier meende ik tevredenheid te bespeuren. Ikzelf had het hoofdgerecht gewisseld voor een voorgerecht van de kaart: Gebakken kalfszwezerik, met geglaceerde kalfswang, zwarte knoflook, krokante ratte aardappel, truffel room, sjalotten hachee en knolselderij. Een schitterend bord kreeg ik met uitstekende zwezerik, heerlijke kalfswang en alle andere genoemde onderdelen en ik geloof dat ook hier weer sprake is van extra verwennerij, want er lagen ook nog eens plakjes truffel op het gerecht. Heerlijk! Het werd natuurlijk later en later met al dat geklets, maar we waren inmiddels toe aan het dessert. Twee van de dames hadden gekozen voor het kaasgerechtje. Munsterkaas met peer, macadamianoten, appelstroop en zoet/zure ijspastille van bleekselderij. Deze keer gepresenteerd op een bord en niet in een kommetje en met appelstroop en een ijspastille ipv met aardappelschuim. Het zag er mooi uit en ik meende wederom tevredenheid te zien. De andere dame en ikzelf hadden het dessert gewisseld voor warm mangoschuim met mangocompote, passievrucht, witte chocolade, gekarameliseerd brioche en vanille-ijs. Ik had dat de vorige keer ook als dessertje en vond het toen erg lekker en dat vind ik nog steeds. Hoewel het na het geweld van de andere gerechten toch wel aan de machtige kant was, maar dat was natuurlijk ook gewoon mijn eigen schuld. Heerlijk fris en gewoon erg lekker. Koffie en thee namen we op het terras waarbij nog een lekkere friandise kwam en laat in de middag namen we afscheid van elkaar en van de Hofstede de Blaak, waar we weer een zeer genoeglijk samenzijn hadden gehad. Het is en blijft een fijn restaurant.

zondag 3 juni 2012

Slagmolen in Opglabbeek

Ole was naar Pinkpop en we zouden hem en een vriendin van hem ophalen bij station Landgraaf nadat het festijn was afgelopen. Uiteraard wilden we daar een leuke maaltijd aan vastplakken en wat bleek, Slagmolen in Opglabbeek was open op deze Tweede Pinksterdagavond.
De rit ernaar toe had nog wat voeten in de aarde, onze zuiderburen zitten er niet mee om hele wegen af te sluiten, dus via vreselijke boerenweggetjes bereikten we uiteindelijk de zeer idyllisch gelegen watermolen met de schitterende tuin. We besloten het aperitief, een glaasje Delamotte champagne, te gebruiken op het terras, maar de maaltijd toch liever binnen, want er waaide een fris windje. Je kunt hier kiezen tussen Delamotte en Bollinger en wij wilden Delamotte wel eens proeven, want volgens mij kenden we die niet. Een tafeltje voor de tas werd overigens direct aangeschoven, attent.
Bij de champagne wat knabbels. In een beker wat bladerdeegstengels met kummel en rozemarijn. In al hun simpelheid lekker en - en dat zou de hele maaltijd hier kenmerken - perfect uitgevoerd. De chef zelf kwam ons de kaarten overhandigen en vertelde dat alles op de kaart voorradig was en wenste ons een fijne avond. Voor een impressie van de kaart en de menu’s verwijs ik naar de website. Nu we er toch waren besloten we het Slagmolenmenu te nemen met bijpassende wijnen. Uiteraard ook water, bruisend en plat.
Een amuse verscheen. Eentje in drieën, zoals zo vaak tegenwoordig. Rechts op een koekje van parmezaan schuim van tomaat met paprika met een lekker geleitje erop. In het midden een hoorntje van ijs van olijf met olijfkruim en links tenslotte tonijn op Oosterse wijze met wasabi en soja. Alledrie erg lekker, mooi hoog op smaak. Na enige tijd dachten we dat we wel binnen gevraagd zouden worden, maar nee, er kwam nog een amuse.
Een kroketje van varkenswang op crème van peterselie met lauwwarme ansjovismayonaise. Heerlijk! Vooral de mayonaise vond ik erg lekker, maar ik ben dan ook een groot liefhebber van ansjovis. De uitstekende bediening onder leiding van de vrouw des huizes vroeg ons hen het restaurant in te volgen en het was een verrassing in de mooie lichte ruimte te komen met veelal ronde tafels.
Aan de achterkant - wij zaten er naast - nog het rad van de watermolen, gewoon leuk om te zien en voorin is een deel van de wand open, zodat je zicht hebt op de keuken, waar frank en vrij wordt gewerkt. Je maakt soms wel mee dat het doodstil is in open keukens in restaurants; hier wordt gewoon gepraat en gelachen en zeer geconcentreerd gewerkt, een genot om te horen en te zien.
De inrichting is verder mooi licht, fijne lampen hangen er aan het vrij lage plafond, zodat je tenminste goed kunt zien wat je eet, dat vind ik prettig. Water kwam op tafel, broodjes werden ons aangeboden.
Die broodjes werden gedurende de avond telkens opnieuw vers gebakken, heerlijk. Echtgenoot heeft ervan genoten. De eerste wijn werd door de uitstekende en enthousiaste sommelier ingeschonken. Een Riesling van Georg Bauer, Rauenthal, Rheingau, het meest noordelijk gelegen wijngebied van Duitsland. Een fijne frisse Riesling zonder zoetje. Hij paste uitstekend bij het eerste gerecht.
Tartare van rund met kaviaar. Op een spiegel van prachtig krokante piepkleine en flinterdunne aardappelrondjes lag een flinke toren van uitstekend aangemaakt (alle bekende ingrediënten en flink wat mayonaise) tartaar van het beste rund wat te krijgen is. Erop een mooie laag kaviaar, die uit België komt. Uit Turnhout om precies te zijn. Mooi ploppend en heerlijk zilt. Een uitstekend uitgevoerd gerecht, mooi vol van smaak, bijzonder klassiek, maar daarom juist zo lekker. De Riesling werd doorgeschonken bij het tweede gerecht en eigenlijk vonden we dat wel zo prettig, we moesten tenslotte nog een heel eind rijden later op de avond en de wijn beviel ons goed. Het tweede gerecht was Salade van kreeft met appel.
Op een rechthoekig bord kregen we een flinke hoeveelheid perfecte stukken kreeft met ertussen mooi zachte plakjes appel (Jazz) en erover heen een heerlijke, licht zoete mayonaise. Fantastisch hoor dit gerecht. De chef kent zijn klassiekers en weet ook dat je ze perfect moet uitvoeren en dat lukt hier uitstekend. De wijn ging hier goed bij, de frissigheid hield zich uitstekend tegen het licht vettige van de mayonaise. De tweede wijn was een Mas Champart, Saint Chinian, een wijn die hoog in zijn promillage zit, wat je niet vaak meer ziet tegenwoordig. Een fijne blend van Viognier, Roussanne, Grenache Blanc and Bourboulenc, een wijn waar ik van hou dus. Op het bord deze keer een gerecht waar ik in het bijzonder nieuwsgierig naar was: Gegratineerde koningskrab met champagnesaus.
Mooie stukken perfecte Koningskrab kregen we met groene asperges, peterseliewortel, toefjes ingekookte bisque, minizeekraal en een fantastische gegratineerde champagnesaus. De kok let niet op de calorietjes zal ik maar zeggen. Een wederom perfect uitgevoerd gerecht, mooi hoog op smaak en in alle onderdelen perfect bij elkaar passend. Complimenten wat mij betreft. Bij het volgende gerecht schonk de sommelier ook de Mas Champart en daar hadden we geen enkel bezwaar tegen. Op het bord (ook van Stockmans, het is werkelijk een hype dus) kregen we gegrilde tarbot met asperges. Een perfect stuk tarbot, uitstekend gegrild met erbij witte asperges, uiteraard perfect van garing.
Erbij nog schuim van asperge en toefjes crème van asperge met een cresje erop en aan tafel werd een heerlijke, licht rinse saus met bieslook bijgeschonken, die het al perfecte gerecht werkelijk àf maakte. Wederom zeer klassiek, maar zo perfect uitgevoerd dat het een genot is dit te mogen eten. De rode wijn werd ingeschonken. Een Perticaia Montefalco 2008. Een wijn uit Umbrië, die ik meestal erg lekker vind, zo ook deze. Een blend wederom van Sangiovese 60%, Sagrantino 15%, Colorino 15% en Merlot 10% en wederom vrij hoog in zijn promillage. Erbij het hoofdgerecht.
Bressekip met portsaus. Na het geweld van de kaviaar, krab en kreeft relatief simpel, maar wel weer perfect uitgevoerd. Mooie, perfect malse, stukken kip troffen we aan met tuinboontjes, asperges, een fijne portsaus, toefjes puree met bieslook, her en der een cantharel en in een schaaltje apart nog een kroketje van het boutje van de kip met een saus op basis van bospaddestoelen en veel room en dan onderin nog een crème van erwtjes. Erg lekker, maar zoals gezegd: na het geweld van de andere gerechten wellicht ietsjes aan de simpele kant. Het kroketje vond ik ook een beetje aan de flauwe kant eerlijk gezegd. Een dessertwijn werd ingeschonken. Een Domaine des Chênes Rivesaltes Tuilé 2005. Een bijzonder prettige dessertwijn met een diepe smaak en een bijzonder lange afdronk, erg lekker dus. Erbij eerst een pré-dessertje.
In een bakje schuim van yoghurt met erop een quenelle ijs van violetjes en een krokantje van violetjes. Prachtig lila van kleur (komt er op de foto wat bekaaid af helaas) en erg lekker bij elkaar. Helaas vergat ik een foto te maken, maar dat was geen punt, ik kreeg gewoon een nieuw schaaltje. Vreselijk aardig vond ik dat. Het ‘echte’ dessert was een klassieker waar de kok om bekend staat.
Dame Blanche. En wat voor Dame Blanche. Er wordt een leeg bord neergezet met erop wat wit poedersuiker. Dan komt er een kok voorbij met een flinke bak ijs en schept daaruit een enorme bol, die je op je bord krijgt. Fantastisch fijn vanille-ijs. Dan komt er een dame voorbij met een overheerlijke, heel lichte, chocoladesaus, die daar flink wat lepels van over je ijs schept en tot slot krijg je een grote bak met lichtgeslagen heel licht gezoete room op tafel, waarvan je naar wens kunt pakken. Fantastische gewoon! Bovendien is er nog een naservice als je dat wenst wat bij echtgenoot het geval was. Ik moest wel passen, de maaltijd was voor mij al copieus genoeg. Maar een heerlijk dessert, zo’n echt verwendessert, leuk! In een glas nog van die flinterdunne opgerolde koekjes, waarvan de naam me nu even is ontschoten, maar ook die waren van uitzonderlijke kwaliteit.
We waren toe aan de koffie. Prima espresso hier met drie heerlijke friandises en als klap op de vuurpijl kwam men nog langs met een tableau met daarop ijslolly’s, waarvan we allebei de witte variant namen, want die was gevuld met rode vruchten.
Een absoluut verwenadres hier. Zeer klassiek, maar tot in de perfectie uitgevoerd en dan is het geweldig genieten dus. Toen we naar buiten liepen stond de chef buiten om met een praatje en een hand afscheid te nemen van zijn gasten en zo konden we dus ook nog even de erg mooi verlichte tuin bewonderen.

woensdag 30 mei 2012

TandjongPriok in Arum

Nadat we lekker hadden geborreld op een leuk terrasje in Harlingen - wat overigens verbazingwekkend weinig terrasjes heeft vonden we - en ons hadden opgefrist in de hotelkamer bracht een taxi ons naar Arum. In Arum namelijk ziet een uitstekend authentiek Indonesisch restaurant. Echtgenoot is geboren in Djakarta en erg weg van de Indonesische keuken en daarom had ik via twitter gereserveerd bij TandjongPriok.
Voor een uitleg over de naam en het idee achter het restaurant verwijs ik naar de website, maar ook de inrichting wijst duidelijk naar de betekenis van de naam: de toegangspoort tot Indonesië, uiteraard met name de nautische onderdelen. Extra leuk vonden wij dan weer dat ook de ouders van echtgenoot met De Oranje in Djakarta waren aangekomen in 1951. Goed. De ontvangst was vriendelijk, men herkende alleen mijn naam niet omdat Sicco - de mede-eigenaar en ook actief op twitter - mijn twitternaam had opgeschreven en ik mijn eigen naam noemde, maar alles kwam goed. Sicco kwam ons een hand geven en we kregen een fijne tafel - de tafels zijn heel breed hier - naast de saté-gril. Het restaurant was bijna helemaal gevuld en dat schijnt altijd zo te zijn in de weekenden. Verbazingwekkend wat mij betreft in zo’n piepklein dorpje. Er hangt een heerlijk ontspannen sfeer, iedereen keuvelt wat, eet heerlijk en is duidelijk aan het genieten. Op de tafels, op de zijkanten, zitten koperen (nautisch) naamplaatjes van de vaste gasten, ook al zo leuk, want overal zit natuurlijk een verhaal aan vast. De kokkin, de vrouw van Sicco, was vanavond helaas afwezig, maar dat mocht onze pret niet drukken. We begonnen met een glaasje witte wijn, een Nyakas, Muller Thurgau, Budai. Een fijne, frisse wijn. De wijnkaart, die net nieuw is, is opgesteld in overleg met Miranda Beems en Sicco is duidelijk trots op zijn mooie wijnkaart. Die er wat mij betreft ook mooi uitziet, zowel qua inhoud als qua uiterlijk.
Erbij een mandje met kroepoek en emping. De kaart werd ons gebracht, zie de website. Op tafel stond een kaartje met de diverse sambals die mogelijk zijn. Die sambals worden aan tafel klaargemaakt en kun je eten bij het hoofdgerecht; wat over is krijg je in een bakje mee naar huis. We besloten elk tot twee saté, uiteraard tot het hoofdgerecht en daarna zouden we nog wel zien.
De wijn had even wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk besloot echtgenoot tot een rode wijn, een Papa Luna Calatayud en hij was er erg over te spreken. Ikzelf bleef bij mijn geliefde wit, een Bourgogne Aurélien Verdet.
We kozen twee sambals, waarvan er eentje aan tafel werd klaargemaakt. De andere, zo vertelde de vriendelijke mevrouw ons, zou in de keuken worden klaargemaakt, omdat de bereidingstijd tenminste 20 minuten zou zijn. We vonden het prima.
We hadden gekozen voor de Badjak, die dus in de keuken werd klaargemaakt en voor de Trasi Bakar Gendaria en na enige tijd verscheen er een grote platte vijzel met daarin de ingrediënten die langzaam werden geplet, zodat er een heerlijke kruidige eenheid ontstond. We hebben ervan gesmuld. De sateetjes kwamen, we konden de bereiding ervan op de voet volgen op de gril die naast ons stond.
Vier soorten op een schaaltje met vier verschillende sausjes erbij, en een keurige uitleg welk sausje bij welke saté te eten. We hadden gekozen voor de saté van lam, van hert, van kip en een Balinese versie (we gaan tenslotte naar Bali), de lilit ayam, kipgehakt aan een serehstengel. Ik kan kort zijn: alle saté waren geweldig lekker, zowel zonder als met sausje. Heerlijk geroosterd (vrij zacht), niet te grote brokken (heb ik een hekel aan) en eigenlijk is het een keer leuk, zo zeiden we later, om eens alleen alle saté hier te proberen als maaltijd. Gaan we dus nog een keer doen.
Na enige tijd kwam het hoofdgerecht. De Coba-Coba, zoals dat hier heet. Beslist geen rijsttafel, maar vier of vijf op elkaar afgestemde gerechten met witte rijst. Telkens wisselend, dus telkens weer een verrassing. Een leuke mand met witte kleefrijst en vijf gerechtjes kregen. Udang soos tiram, ayam betutu, semor kerbau, gado-gado en sambal goreng kouseband. Nu heb ik natuurlijk geen idee wat wat is, maar in ieder geval kregen we kip in een pandanblad, gesmoorde waterbuffel, gadogado en iets met garnalen. Ook hier kan ik erg kort over zijn: we hebben nog nooit zo fantastisch lekker Indonesisch gegeten. Heerlijk gekruid, maar niet zo heet dat de smaakpapillen doodslaan, perfect van garing, niet te droog, mooi mals en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Wat was dit allemaal lekker zeg. We kregen het natuurlijk lang niet allemaal op, deze keuken is altijd zeer genereus en gastvrij en hier zeker.
We hebben nog lang na zitten kletsen met onze wijntjes en sloten uiteindelijk af met een goede espresso. Nadien kregen we nog een rondleiding van Sicco door het hele restaurant - er is ook nog een gedeelte voor groepen, slim!
Ook heeft hij een BOB-service, waar we uiteraard met graagte gebruik van hebben gemaakt en zo bracht hij ons naar ons hotel in een geweldig leuke oude Londense taxi. We hebben genoten van deze avond in dit zeer gastvrije restaurant. Als we weer in Friesland zijn gaan we er zeker weer eten, het was allemaal even lekker.