Old Dutch in Rotterdam

In december, de 11e om precies te zijn, waren we ook nog een avond in Old Dutch in Rotterdam. Onze gastheer wilde ons graag de kerstversiering daar laten zien. Nu moet ik zeggen dat die ook overweldigend mooi is. Ik heb er geen foto’s van gemaakt, Old Dutch was deze avond, net als alle andere, geheel gevuld en zoals altijd was het enorm gezellig. Onze gastheer en -vrouw waren net voor ons gearriveerd. We hadden een mooie tafel achterin de eerste ruimte met mooi zicht op de zeer uitgebreide mooie kerstversiering. We begonnen met een glas witte wijn, een Pouilly Fumé, les Chaumiennes, André et Edmond Figeat en die was heerlijk.

Erbij een amuse, een kruidensoesje gevuld met zalmmousse. Lekker en gewoon no nonsens, zoals het hier altijd is. Ik hou daar wel van. Het menu werd ons kort uitgelegd door de kordate zwarte brigade en dat leek de gastheer wel wat. Beide dames, waaronder ik dus, wilden wel graag vis in plaats van vlees als hoofdgerecht, maar dat was geen enkel probleem. We dronken de Pouilly Fumé door - wij dames de hele avond verder - en het eerste gerecht verscheen.

Een gerecht in drieën. Rechts wat uitstekende gerookte zalm, in het midden een erg lekker garnalenkroketje op een rondje salade van garnalen en links avocado met kreeft. Bij elk onderdeel lag een toefje met een heerlijke dipsaus en we waren erg tevreden over dit gerecht. Ook de garnalensalade onder het kroketje was erg lekker, mooi hoog op smaak.

Het tweede gerecht was tarbot met Hollandaisesaus, wat groentjes en een crème van wortel en ook dit gerecht beviel ons zeer. De tarbot was uitstekend van garing, de Hollandaisesaus mooi licht en schuimig met een fijne citroentoets erin en de groentjes waren mooi beetgaar. De heren namen bij het hoofdgerecht een fles Gigondas, Cuvée Vieilles Vignes, Domaine du Grand Montmirail 2009 en waren hier blij mee.

Hun hoofdgerecht was hertenkalf, kastanjes, aardappeltjes, spekjes, groentjes en een mooie vleesjus en ze waren erg tevreden over het mooie vlees en het fijne garnituur.

Wij dames kregen wederom tarbot. Gegrild met erbij spinazie en een schitterende risotto met garnalen. Erbij ook wat van die heerlijke vleesjus. Die vleesjus was een prachtige aanvulling op het toch al mooie gerecht, dus ook wij genoten ervan.

Het dessert was een Petit Grand dessert en bestond uit vier componenten. Geheel links een schaaltje met wat crème brûlée, dan een brownie met chocolademousse en banaan. Daarnaast een soesje met Zwitserse room en tot slot wat chocoladesorbet. En nog een toefje coulis van rood fruit. Alles goed klaargemaakt en lekker.

We tafelden nog een flinke tijd na onder het genot van koffie, espresso en een plateau met heerlijke zoetigheden en namen uiteindelijk afscheid van onze gastheer en gastvrouw en we besloten dat Old Dutch gewoon een goed restaurant is, zonder al te veel pretenties, maar altijd goed gevuld en altijd heel gezellig.

Quartier du Port in Rotterdam

Omdat ik meestal het eerst wakker was op Bali kon ik elke ochtend even mijn internetsites bekijken en natuurlijk mijn mail. De restaurantweek zou weer plaatsvinden en de inlogcodes vlogen me weer om de oren. Eigenlijk had ik hem aan me voorbij willen laten gaan, ik heb het wel een beetje gehad met restaurantweken, groupons, sweetdeals en weet ik veel. Ik richt me liever op de leuke aanbiedingen die veel toprestaurants gewoon zelf hebben. Maar ik kon me weer eens niet beheersen en mocht er eentje uitzoeken van mezelf. Eentje die ik nog niet kende.....

Het werd Quartier du Port aan de Van Vollenhovenstraat in Rotterdam. Gerund door de voormalige maître/sommelier van Fred en een voormalige kok van hetzelfde restaurant en ze hadden goede reviews zo her en der. Bovendien waren wat bekenden al geweest en die waren lovend, dus ik wilde het graag eens proberen. Parkeren is geen punt bij de Veerhaven en de kleine wandeling naar het naast het vroeger eeuwig in brand staande Gauchos was prettig. Het is ook een hotel en dat zie je eventjes als je binnenkomt.

Recht vooruit is de gigantische eetzaal met alleen maar rechthoekige tafeltjes, heel veel tafeltjes, een soort garderobe en een keuken met een luik, wat regelmatig open gaat. Wij kregen een viertje aan het raam met zicht op de stadstuin waar het volgens mij met mooi weer uitstekend toeven is.

Ook hier veel tafeltjes trouwens, maar wel leeg, want het was net te fris om buiten te eten. We kregen het restaurantweekmenu. Een extra gerecht voor 7.50 was mogelijk en ook een wijnarrangement voor 5 euro per glas was mogelijk. We begonnen maar eens met het aperitief. Voor echtgenoot een Korenwijn, voor mij een droge witte wijn (Verdejo) en voor de zonen een Ice Tea, want ze hadden nog niet besloten wie er zou terugrijden.

Bij het aperitief verscheen een hapje. Een soesje gevuld met tonijnmayonaise: erg lekker! Water wilden we ook wel. Gelukkig voor echtgenoot en Maurits hebben ze hier Badoit en dat is hun lievelingswater en helaas voor mij en Ole schenken ze hier Evian als plat water. Toen ik aangaf dat ik Evian echt helemaal niet lekker vind kreeg ik een karaf ijswater en dat vond ik erg vriendelijk. We bekeken de wijnkaart, klein maar fijn hier en ik koos voor een bekende. Een Viognier van Yves Cuilleron. Jammer dat hij niet meer op voorraad was....De sommelier raadde ons een Michele Satta, Costa di Giulia aan en die beviel ons ook. Een blend van vermentino en sauvignon die prettig was. We kregen hem voor de prijs van de viognier, ook vriendelijk. De bediening is hier goed, goed op elkaar ingespeeld en vriendelijk. De keuken is wat traag, de wachttijden tussen de gerechten vonden we veel te lang helaas.

Brood - rozemarijnbrood, lekker warm en het werd ook telkens aangevuld - kwam op tafel. Erbij wat zeezout, boter en een tapenade van olijfjes die lekker was. De tafel is simpel gedekt met dik papier waarop her en der ‘stempels’ met de naam van het restaurant staan. De houten stoelen zijn niet heel comfortabel en als het restaurant wat voller is, is de akoestiek afgrijselijk en toch heeft het iets heel sympathieks. De wijn werd ingeschonken, het water ook en het eerste gerecht kwam.

Marbré van gerookte en gemarineerde zalm, gember en crème van avocado. Een gigantisch stuk gerookte en gemarineerde zalm kregen we. Bijzonder lekker moet ik zeggen, vooral de combinatie gerookt en rauw gemarineerd vond ik erg lekker. Erop wat toefjes crème van avocado, wat prettig aangemaakte rucola en ernaast en eronder een sausje van boter met een gembertoets, wat geprakt gekookt ei, een cresje en een toef olijventapenade en we waren tevreden. We bleven wel verbaasd over de grote hoeveelheid. Het extra tussengerecht wilden we natuurlijk ook wel.

Gebakken gamba met paprika, komkommer en een luchtige crème van gamba. Dit vond ik nu een nogal raar gerecht. Ten eerste werd het geserveerd in een uiterst lullig schaaltje en zag het er eigenlijk bijzonder saai uit. Wat grote garnalen (volgens mij geen gamba’s, maar iedereen gooit die benamingen tegenwoordig zo’n beetje door elkaar geloof ik) met een wat flauwig sausje wat in de verte wat naar schaaldieren smaakte. Erbij wat koude blokjes en reepjes (nogal slordig gesneden eerlijk gezegd) komkommer en paprika en dat was het. Een gerecht wat eufemistisch uitgedrukt niet geheel uit de verf kwam, jammer. Na een bijzonder lange wachttijd, er moest nog maar een fles wijn tegenaan, kwam uiteindelijk het hoofdgerecht.

Eendenborstfilet met gekarameliseerde witlof, pommes dauphine en schuim van wortel. Mooie plakken perfect gebakken eendenborst kregen we, die lagen op de gekarameliseerde witlof en wat beetgare sperziebonen met erbij wat braadjus, erg lekker. erbij het schuim van de wortel, mooi zoet en hoog op smaak en een pomme dauphine. Wederom een behoorlijke hoeveelheid dus ik heb een deel doorgeschoven naar de mannen. We waren tevreden over het gerecht, het was goed uitgevoerd. Het dessert was erg lekker.

In een hoog glas gemarineerd rood fruit met schuim van frambozen en witte chocolade. Heerlijk fris, zoals rood fruit altijd is, erg lekker met het schuim van de frambozen en de witte chocolade en we waren tevreden. Koffie namen we niet meer, we hadden er wel lang genoeg gezeten vonden we en na het betalen van de rekening verlieten we toch behoorlijk tevreden Quartier du Port. Als de koks een beetje doorkoken, zodat de wachttijden tussen de gangen wat korter worden is het een restaurant om veel vaker te bezoeken. De kaart is prettig klein, de wijnkaart is vriendelijk en het is er gewoon gezellig.

Four Seasons in Rotterdam

Op de dag voordat we naar Bali zouden vliegen kwam er een aanbieding in mijn mailbox via Iens die ik niet kon laten lopen. Een viergangendiner met een amuse bij Four Seasons voor slechts 29.50. Ik ging dus direct reserveren voor de 2e augustus ‘s avonds, de eerste avond van de aanbieding en er was nog plek. De mannen druppelden binnen en hadden er ook wel zin in.

Parkeren is geen punt daar in de omgeving en we wandelden via de brug over het water naar Four Seasons. Het aperitief wilden we wel op het leuke terras gebruiken. Een glaasje Sake-prosecco, lekker met erbij wat kroepoek en hoisinsaus. Gewoon lekker. Na enige tijd verscheen de amuse.

Een gestoomde oester met zwarte bonen en wat pepertjes. Heerlijk! Een gelukkig niet zo heel grote oester, perfect gestoomd met heerlijke zwarte bonensaus waardoor wat pepertjes zaten. Precies goed. We bekeken de wijnkaart en besloten tot een Wirra Wirra, The 12th Man, een ons bekende stevige witte wijn uit Adelaide.

Ook op het terras kwam de sharing plate. Twee Bentoboxen gevuld met sashimi van diverse soorten vis en schelpdieren en per persoon een flensje met pekingeend en hoisinsaus. En nog wat salade. Ook al weer erg lekker. Vooral het flensje was heerlijk. Zo ook de gemarineerde rauwe zalm, die we al kenden van de wijnspijswandeling, maar die wederom erg lekker was door de fijne Spaanse marinade.

Hierna wilden we de maaltijd graag binnen voortzettend, het werd toch wel wat fris op het terras wat inmiddels ook bijna geheel in de schaduw kwam te liggen. Rechthoekige tafels hier vooral, niet heel veel trouwens met lopers, niet bijzonder prettig zittende stoelen en aan de krappe kant, wat jammer is.

Het tussengerecht waren gegratineerde coquilles met avocadomousse, peper-roomsaus en Parmezaanse kaas en werden geserveerd in de schelp. Erg lekker en perfect van garing. De avocadomousse viel gelukkig wat weg tegen de peperroomsaus en dat vond ik eigenlijk wel zo prettig. De Parmezaanse kaas maakte het fijn hartig. Waarmee we aan het hoofdgerecht toe waren.

Dat ging om de klassieke bereiding van pekingeend, roergebakken pekingeend met zwarte bonen en Canard à l’orange in sinaasappel-contreausaus. Erbij wat witte rijst en wat noedels. De eend was eerlijk gezegd niet om over naar huis te schrijven. De klassieke bereiding vond ik aan de droge kant,

de roergebakken pekingeend met zwarte bonen vond ik een wel erg bekend gerecht en ook niet heel bijzonder en de saus van sinaasappel en Contreau was veel te veel gebonden, waardoor het melig en onprettig in de mond werd.

Niet echt een succes wat mij betreft. Ook de presentatie was nogal simpel, alles gewoon een beetje op borden gelegd en dat was het. Een beetje jammer. Het dessert was een mix van Koekela en gekarameliseerde ananas en dat was lekker.

Wel heel erg veel en zwaar. Mooie flan, lekkere citroentaart, meloen en gekarameliseerde ananas met sesam. Ik kreeg mijn bordje niet leeg, maar de mannen hielpen me. Na nog een goede espresso verlieten we toch redelijk tevreden Four Seasons. Jammer van de pekingeendgerechtjes, de rest was in orde, zeker voor het te betalen bedrag. En je zit er gewoon heerlijk op het terras.

Asian Glories in Rotterdam

Nog maar een paar uur thuis uit Düsseldorf en we moesten alweer op pad. Vanwege vaderdag zouden we met mijn vader gaan eten. Bij Asian Glories. Via twitter had ik gereserveerd bij Jenny en de ontvangst door haar was weer uiterst vriendelijk. We kregen een mooie ronde tafel achterin het geheel gevulde restaurant, op de bovenverdieping (= straatniveau) waar ik het liefst zit.

We namen een aperitiefje en besloten dat we het vijfgangenverrassingsmenu graag wilden, maar dan alsjeblieft wel met de pekingeendpannenkoekjes. Water en wijn - een heerlijke Albariňo met dat typische etiket wat ik al eerder ergens gezien heb - kwam op tafel en niet lang erna verscheen het eerste gerecht.

Op een groot bord wat in het midden van de tafel werd gezet een salade met pekingeend, veel julienne gesneden groentjes, gember, duizendjarige eieren en sesam. Geweldig lekker en een heerlijk licht begin van een fijne maaltijd. In het midden nog een glas met zoetzuur gemarineerde ontvelde kerstomaatjes, ook heerlijk fris.

Als tweede ronde - volgens mij zijn we bijzonder extra verwend deze avond - verschenen er allerlei heerlijke dimsums. Allereerst zachte loempiaatjes met bosui en sesam. Gevuld met een heerlijk mengsel. Erbij een zacht en een behoorlijk pittig sausje en ernaast een dimsum die ik nog nooit gegeten had: een rolletje paling gevuld met pittige rijst. Ontzettend lekker vond ik ze.

Vrij snel erna verschenen er twee stoommandjes met gestoomde dimsums (logisch ja). Eentje gevuld met vlees en garnalen met spinazie en eentje met zeebaars en garnalen. Het wordt saai, maar ook deze waren heel erg lekker.

Vervolgens verschenen de pekingeendpannenkoekjes. Twee per persoon. Perfect gestoomde pannenkoekjes met de reepjes groenten, de hoisinsaus en heerlijk knapperige pekingeend. Oprollen en gewoon met de handen afhappen. Heerlijk! Zoals gewoonlijk zou ik wel 10 van die pannenkoekjes willen, maar gezien de rest van het menu is dat natuurlijk helemaal niet handig.

Het volgende gerecht was kwartel. Kwartel met een vijfkruidenzout erop. Ook alweer geweldig lekker. Jenny zag dat we zaten te smikkelen en liet ons nog een extra kwartel brengen, ook die was in no time op. Heerlijk, heerlijk weer. We namen een kleine pauze, kregen een nieuwe fles wijn van het huis, geweldig vriendelijk en na enige tijd vervolgden we met een geweldig leuk gerechtje.

Een McJenny! Een soort hamburger - brood gemaakt van getoast bapaodeeg - met krokant buikspek, sesam en groenten. Fantastisch om te zien, erg geestig en belangrijk: ontzettend lekker alweer. Een heel leuk idee vonden we het. Het volgende gerecht kwam weer op een groot bord wat in het midden van de tafel werd gezet.

Per persoon een mooi blad kropsla gevuld met gebakken eendenvlees met bosui, pijnboompitten en sesam. Wederom oprollen en afhappen. Het wordt saai, maar alweer heerlijk. En ook zo heerlijk licht! We waren toe aan de finale, het werd ook de zevende ronde al, wat een verwennerij toch. Een finale in drieën.

Allereerst een groot bord met melkkoe (kalf dus lijkt me) met allerlei gebakken groentjes, alweer fantastisch van smaak en het vlees was boterzacht, terwijl de groentjes nog heerlijk krokant waren en een flinke bite hadden. Ernaast een groot bord met allemaal stukken gebakken kreeft.

We kregen er gereedschap en vingerkommetjes bij, wat wel nodig was, want we hebben heerlijk zitten kluiven en peuren. De kreeft was ook alweer uitstekend klaargemaakt en perfect van garing.

Tot slot een groot bord met mooie stukken Iberico schouder met weer allemaal heerlijke krokante groentjes, ook heel erg lekker. Erbij voor iedereen nog een schaaltje witte rijst en we waren diep en diep tevreden. Wat een fantastische maaltijd en wat een verwennerij. We sloten af met espresso en koffie, bedankten Jenny en de andere erg prettige bediening voor de geweldige gastvrijheid en ontzettend tevreden verlieten we Asian Glories. Om heel snel weer naar terug te keren!

Wijnspijswandeling Rotterdam 20 mei 2012

Op 20 mei deden we mee aan de wijnspijswandeling in Rotterdam. Gewoon eens in onze eigen stad. Er deden vooral restaurants mee die ik in ieder geval niet ken(de) - op één na dan, daar waren we toevallig ruim een week geleden geweest -, echtgenoot kent er een paar van. We parkeerden in de Nieuwstraat, daar is altijd wel een plekje te vinden gelukkig en wandelden richting het eerste restaurant op onze strippenkaart. Als je inschrijft voor een wijnspijswandeling krijg je een strippenkaart toegestuurd met daarop een volgorde van restaurants. Nu was het niet helemaal duidelijk of je die volgorde moest handhaven of dat je kon gaan naar welk restaurant je wilde, wij hebben in ieder geval gewoon de volgorde aangehouden, ook omdat het wel een leuk rondje door het centrum van de stad opleverde.

Het eerste restaurant was Antichic, leuk gelegen tegenover het Schielandshuis, waar veel dingen te bewonderen zijn, onder andere allerlei dingen van de reus van Rotterdam. De ontvangst door de gastvrouw op het terras was vriendelijk en ze schonk ons een glaasje sauvignon in. Het waaide op dat moment nog redelijk, dus we besloten binnen te gaan eten. Kannen met water met munt stonden klaar op de bar om te pakken, gastvrij vond ik!

We kregen een langwerpig bord met daarop een kommetje met aspergesoep met kruidjes en ernaast een flapje van bladerdeeg gevuld met een asperge en wat kruidenkaas. Lekker! Na een leuk gesprekje met de eigenaar vervolgden we onze tocht en kwamen we terecht bij Staal.

Gelegen op de eerste verdieping van het WTC-gebouw, waar we toevallig ruim een week geleden gegeten hadden via vakantieveilingen. We kregen een tweetje bij het raam, met vol zicht dus op het langzaam vollopende terras en de koopgoot (waar ik persoonlijk bepaald niet kapot van ben). Ook hier was de ontvangst vriendelijk. We kregen een glaasje rode wijn, een Valpolicella Ripasso ingeschonken en de mevrouw die dat deed herkende ons dus van het vorige bezoek en toch is dat leuk.

Het gerechtje van deze middag was bouillon van tomaat met twee ravioli gevuld met pompoen en erop pastrami van lam. Erg lekker vonden we het, zowel als geheel als de onderdelen apart. Leuk bedacht. Via de altijd gezellige Meent liepen we naar het enige Oosterse restaurant van deze middag, Four Seasons.

Daar was ook een wijnproeverij gaande was van De Gouden Ton (we werden er nog voor uitgenodigd, maar hebben er toen we klaar waren met de wandeling maar geen gebruik van gemaakt) en we konden plaatsnemen op het heerlijk zonnige terras. Wij kozen wel een plekje onder de parasol, want ik hou nu eenmaal niet van in de zon eten.

Hier een Chileense sauvignon (als ik het me goed herinner, ik ben mijn aantekeningen nl. kwijt) met erbij een sashimi van zalm met gember, soja-olie en een klein garnituurtje van heel fijn gesneden groentjes. Erg lekker vonden we het.

Via de omgeving van de Lombardkade, waar je vol zicht hebt op de toren van de Laurenskerk wandelden we terug naar de Meent om ons te nestelen op het populaire terras van Van Zanten, waar het al flink druk was inmiddels.

Je hebt hier ook veel te kijken....Uitstekende bediening hier: bij het inschenken van de wijn, een Vouvray, zei hij direct dat hij later nog even terug zou komen om wat bij te schenken.

Na enige tijd verscheen het gerechtje: een oester, naturel, met een oesterkroketje met citroenmayonaise. Lekker!

Via het Nationaal Onderwijsmuseum met die ontzettend leuke Ontdekhoek (onze kinderen hebben er veel gespeeld toen ze klein waren) liepen we de Pannenkoekstraat in, inmiddels een überhippe straat met erg leuke winkels en restaurantjes. Ons doel was Level. Het terras van Level zat helemaal vol (klein terras) en het was er ook bloedheet, want de stoelen staan tussen glas, dus we vonden het geen enkel punt om binnen te gaan zitten. Geen wijn hier maar een cocktail. Een cocktail op basis van Henrick’s gin, die lekker fris was.

Erbij op een plaatje het gerecht. Coquille met komkommer. Op een vierkantje gelei van komkommer (helaas weinig komkommersmaak) een plakje koude coquille met wat sla erop, links ervan twee rolletjes zoetzure komkommer en schuim van komkommer, die ik allebei lekker vond - als komkommerliefhebber.

Na Level liepen we via de Mariniersweg, langs de Kubuswoningen (ernaast staat het Potlood, waar we een aantal jaren hebben gewoond) richting de Oude Haven. Ons doel was Stockholm. Ook hier een vriendelijke ontvangst en we konden een plekje zoeken op het terras. Het werd weer een plekje in de schaduw, want het was inmiddels flink warm geworden. Vrijwel direct verscheen er een kan water met ijsblokjes op tafel en een bordje met brood en boter, erg attent. De wijn, een rosé uit Puglia, werd ingeschonken met de opmerking dat als we meer wilden we er gewoon om konden vragen en het gerechtje kwam niet lang daarna.

Zachtgegaarde Iberico met een saus van asperges en een stukje terrine van aardappel. Lekker vonden we het!

Via Plan C liepen we naar de overkant van de Oude Haven, uiteraard bewonderden we nog even het zicht op de boten en de vele terrassen, richting een restaurant wat echtgenoot al wel kende, maar ik niet. Mooii. Een schitterend terras heeft men hier, een stuk rustiger dan aan de overkant om zomaar te zeggen en de stoelen zitten erg lekker. Een dessertwijn werd voor ons ingeschonken, ik weet helaas niet meer welke. Uit een mooie blauwe fles in ieder geval. Ter begeleiding van een dessert! Aardbei.

Gemarineerde aardbei, sorbet van aardbei, marshmallow van aardbei, crème van aardbei en poeder van aardbei. Heerlijk fris was het! We vroegen of er overleg was tussen de deelnemende restaurants en dat bleek inderdaad het geval. Slim natuurlijk! We eindigden de wandeling bij het restaurant wat pal naast Mooii ligt, Elit. Ook al een fijn, rustig, ruim terras, heerlijk in de schaduw nog en hier kregen een heerlijke Gewürztraminer (de laatste overigens, want gasten na ons kregen een heel andere wijn) ter begeleiding van een kommetje met onderin mangomousse met een pepertje en erop wat kropsla en twee lekkere gamba’s.

Een mooie afsluiter van een mooie wandeling. Ook hier overigens direct een glas water op tafel met lekker veel ijsblokjes, wederom attent. We vonden het leuk om de wijnspijswandeling een keertje mee te maken en de manier waarop de deelnemende restaurants zich hebben geëtaleerd spreekt ons aan. Erg leuk!