Le Terroir in Praag

Onze tweede dag in Praag was goed gevuld met een bezoek aan de Burcht, de Kathedraal en de Petrinheuvel. We hebben vrij simpel ergens geluncht, want ik had voor de avond gereserveerd bij Le Terroir, een Bib Gourmand zo ongeveer om de hoek van ons hotel. Keurig op tijd wandelden we een heel andere straat in dan waar het adres is van het restaurant en voor mijn gevoel liepen we zelfs aan de verkeerde kant van de straat naar de ingang. Een klein binnenplaatsje met wat tafels, vooral bedoeld volgens mij om wat aan te borrelen en we werden heel vriendelijk ontvangen door een keurige meneer. De kok begroette ons ook en we liepen door een wirwar van gangetjes en trapjes het souterrain in, waar het restaurant is gevestigd.

Het geheel deed erg grotachtig aan. Nu ken ik van Krakau wel al die restaurants en andere gelegenheden die ondergronds liggen, maar op de een of andere manier had ik dat in Praag niet verwacht. Het zal te maken hebben met het mooie weer. Wat niet wegneemt overigens dat het er goed toeven is, het is er heerlijk koel. De foto’s hebben overigens wel iets te lijden qua kleur van het licht. We kregen een fijne ronde tafel in het met hoogteverschillen ingerichte restaurant. Een tafel voor mijn tas werd direct gebracht en men vroeg of we een glaasje champagne wensten. Wat het geval was. Een Larmandier-Bernier, Terre de Vertus, Premier Cru. 100% Chardonnay en ik vond hem prettig. Water, bruisend en plat, kwam op tafel en een eerste amuse verscheen.

In een glas schuim van gazpacho met kerrie-olie, een heerlijk stukje tarbot en erwtjes. Mooi hoog op smaak en een leuk fris begin. De uitstekende bediening overhandigde ons de kaarten, gaf ons een korte toelichting en uiteraard kozen we voor het menu Le Terroir. Als we er toch zijn, doen we het goed. Men bood hier een wijnarrangement bij aan wat ons zeer aansprak, dus ook dat wilden we graag. Het wijnarrangement was overigens 2 euro duurder dan het menu...

Brood, lekker brood, kwam op tafel met boter en zout en de eerste wijn werd ingeschonken. Elke wijn liet men ons keurig voorproeven, erg attent vond ik dat. De eerste wijn was een 2010 Riesling ‘Hubacker’ Klaus Keller, Rheinhessen, Duitsland. Een geweldig lekkere Riesling, vol, mineralig en heerlijk fris. Een tweede amuse kwam.

Gemarineerde tonijn, octopus, groentegelei met champagne, kwartelei, appelkappertje. Een plaatje om te zien. Een mooie plak heerlijk gemarineerde tonijn kregen we, met erop een mooi stukje octopus, perfect van garing, erbij blokjes gelei, tomaatjes, een half eitje en een appelkappertje. Erg lekker en erg leuk vond ik het. Het eerste gerecht was Asparagus and Scallops.

Witte asperges, coquilles, vers grapefruitsap en kaviaar. Nu was het me al eerder opgevallen dat men hier de asperges vrijwel nooit (ja één keer kreeg ik ze gewoon als geheel, gebakken en gepaneerd) heel laat. De topjes houdt men apart en de stelen worden in slierten geschaafd. Ook maakt men ze hier niet beetgaar, ze zijn - naar mijn smaak in ieder geval - allemaal te rauw. Ook hier weer kregen we wat slierten erg beetgare asperges, stukjes asperges erbij met erop wat kaviaar en wat crème fraîche, in plakken gesneden rauwe coquilles, die lichtjes ‘gegaard waren’ door het grapefruitsap en het partje rode grapefruit wat erbij lag. Erbij nog wat peterselie-olie en schuim van coquille, wat het geheel mooi verbond. De grapefruittoets vond ik prettig fris. Een lekker gerecht, waarbij de Riesling zich uitstekende staande hield. De tweede wijn, een 2009 Chablis 1er Cru ‘Vaillons’ Jean-Paul Droin, Bourgogne en ook dit was een prima wijn. Een mooie geur en een fijne lange afdronk. Hij paste uitstekend bij de grilled shrimps.

Gegrilde garnalen, ook weer in plakken gesneden, lagen in een rondje op het bord. Erop een geweldige ravioli gevuld met bottarga (waar ik dol op ben). Verder erbij diverse structuren van bloemkool, groentjes, wilde knoflook, aardappeltjes en spekjes en het geheel was een mooi, aards gerecht. Waar ik van hou. Het volgende gerecht was fresh fish of the day. Vandaag was dat St. Pierre/zonnevis.

Een mooi stukje vis kregen, uiteraard weer uitstekend van garing met een mooie dillesaus, waarin wat gebakken stukjes biet lagen. Erbij nog wat homemade tagliatelle, wat groentjes en wat kruidjes en het gerechtje was compleet. En lekker. In het glas een wijn speciaal ontwikkeld voor Le Terroir. Een 2004 Cuvée ‘Le Terroir’ Dobrá Vinice, Moravia. Een absoluut geweldig lekkere wijn, een blend van 4 druivensoorten, met die heerlijke aardse smaak die ik zo waardeer. Het hoofdgerecht kreeg de begeleiding van een 2008 Aloxe Corton, Follin-Arbelet, Bourgogne en die was natuurlijk prima. Zo’n lekkere slaapverwekkende bourgogne...

Het hoofdgerecht was Beef fillet and top blade. Een uitstekende tournedos, wederom prima van cuisson kregen we met een heerlijke saus waarin duidelijk lavendel te proeven was. Erbij een groene asperge, wat aardappel en wat heerlijk verse morilles.

In een schattig pannetje ernaast een mooi stukje sukade, perfect van garing met wat groentjes en ook wat morilles en we waren dik tevreden. Prima vlees, heerlijke morilles, lekkere saus. Echtgenoot en ik wilden in plaats van het dessert graag de kaaswagen.

Die is hier klein maar fijn en perfect geaffineerd door Maître Affineur G. Waltmann. We maakten onze keus, althans we gaven onze voorkeur aan, voor mij dus de roodschimmels, de blauwe en de geiten en kregen allebei een keurig bordje.

Echtgenoot wilde wel een glaasje van de aangeboden wijn, 2006 Cornas, Vins de Vienne ‘Les Barcillants’ CDR, France, een fijne rode wijn die hem beviel. Ik was eigenwijs en drink graag een mooi glas wit bij mijn kaasjes, dus ik vroeg om een glaasje van de Terroirwijn, die we bij de zonnevis hadden gekregen. Hij paste prima bij mijn kaasjes, dus wederom was ik tevreden. Beide zonen wilden graag het dessert. Chocolate dessert.

Een chocoladedessert dus met gemarineerde sinaasappel, sesamijs en Panna Cotta. Ze vonden het erg lekker. Erbij een glaasje 2008 Moscato d’Asti, Pio Cesare Italy en ook die vonden ze lekker. We sloten af met een goede espresso waarbij nog wat snoepjes kwamen en na het betalen van de voor Praagse begrippen flinke rekening verlieten we erg tevreden Le Terroir.

Een bezoek waard wat mij betreft. Prima bediening, heerlijk eten, fijne wijnen, een leuke ambiance, wat wil een mens nog meer.

Kampa Park in Praag

Na een uiterst - wel vroege - voorspoedige reis naar Praag, een fijne privé-transfer (erg makkelijk on line te regelen)

naar het hotel en het geluk dat we al terecht konden in de fijne hotelkamers wandelden we de stad in. Eerst maar eens naar het Oude Plein natuurlijk, hét middelpunt van alle toeristische mogelijkheden die deze schitterende stad biedt.

Het was prachtig weer, eigenlijk te warm voor een bezoek aan een stad. We namen de wat amateuristisch aandoende Hop on - Hop of bus en reden een rondje, voornamelijk langs de buitenring van de stad, dus niet heel bijzonder interessant. Zo tegen lunchtijd stapten we uit op een van de vele bruggen en liepen via het Kampa-eiland,

langs de babytjes en de rivier richting de Karelsbrug. Ik wist dat daar Kampa Park lag, een van de drie restaurants van de Kampagroep. Ik had dat restaurant niet gereserveerd voor een diner, omdat iets in mijn achterhoofd me had tegengehouden. Maar nu, zo rond lunchtijd met een flinke warme zon, ach, waarom niet. De ontvangst in het chique aandoende restaurant was vriendelijk. Het had nog wat voeten in de aarde om een plekje te vinden, want op het boventerras was het bloedheet en er was eigenlijk geen plek zonder in de zon te zitten en we zijn er allevier niet kapot van om in de zon te eten.

Maar gelukkig is er nog een half overdekt terras op de benedenverdieping met een schitterend zicht op de Karelsbrug waar het ook nog eens heerlijk koel was. Mooi tafellinnen, mooie wijnkoelers, fijn bestek, uitstekend personeel en we bekeken de kaarten. We zouden het simpel houden, ‘s avonds zouden we uitgebreider gaan eten, dus een hoofdgerechtje en een dessertje. Als aperitiefje namen we na onze flinke wandeling maar eens verfrissend pilsje. Heerlijk toch, dat lekkere vette Tsjechische bier!

Nadat we hadden besteld kwamen de flessen water en de fles wijn, een Mikrosvin Mikulov, een Sauvignon Blanc, want de Tsjechen zijn wel erg dol op een zoetje in hun wijn en wij niet. Een goede keuze, want het was een strodroge, fijne frisse wijn. Lekker op zo’n warme dag en niet te zwaar bij een simpele lunch.

Brood kwam op tafel, één sneetje per persoon en dat werd ook niet aangevuld. Wel met een mooi tangetje neergelegd, dat dan weer wel...Ook nog een rondje boter erbij.

Maurits had gekozen voor de „King Kampa Club“ sandwich, grilled beef, egg, bacon, Mediterranean vegetables on Country Bread with home made fries en was tevreden met zijn Club Sandwich met flink wat beleg en lekkere frietjes erbij.

Ole had gevraagd of zijn voorgerecht, Beef tartar with caramelized red onion and crispy bread, als hoofdgerechtportie kon worden geserveerd, waarop positief werd gereageerd, maar helaas voor hem kreeg hij de voorgerechtuitvoering.

Echtgenoot had trek in pasta en nam de Fettuccine with salmon, fennel and cream sauce en hij was redelijk tevreden. Erg hoog op smaak was het helaas niet, maar wel aardig gevuld.

Ikzelf wilde de „Kampa Caesar Salad“ with prawns en kreeg een bord met repen andijvie, 5 gigantische croutons en wat garnalen. Een dressing met wat spekjes, die nauwelijks te proeven was, dus ik vond er eerlijk gezegd weinig aan. Voorzover ik weet zijn er duidelijke afspraken over wat een Caesar Salad is... Een dessertje ging er dus nog met gemak bij.

Maurits en echtgenoot gingen voor de Tiramisu with black currant sorbet. Ze kregen een mooi blok tiramisu met een lekkere bosbessensorbet erbij en ze waren tevreden.

Ole had trek in de Yoghurt parfait with truffle honey, apple terrine and crème Chantilly en hij kreeg een schitterend opgemaakt bord met allerlei lekkernijen, waardoor zijn lunch toch nog helemaal goed kwam.

Ikzelf was erg benieuwd naar de Chocolate fondant with beetroot sorbet, dark bread ice cream, and toffee espuma; met name vanwege de bietensorbet en die was erg lekker. Alle andere onderdelen overigens ook, hoewel het jammer was dat het chocoladetaartje niet lopend was van binnen.

Drie van ons namen nog een niet heel slechte espresso en na het betalen van de veel te dure rekening vervolgden we onze tocht door het prachtige Praag. Je zit erg mooi bij Kampa Park, maar daar betaal je dus ook veel voor. Het eten is niet echt om over naar huis te schrijven. Ze ‘leven hier een beetje boven hun stand’, maar er is aanloop genoeg, dus dat zal wel zo blijven...

Ivy in Rotterdam

Voor Kerst hadden we een erg mooi cadeau gekregen: een bon om te gaan eten bij Ivy. Kennissen van ons ook en we besloten er met zijn vieren naar toe te gaan. Op 21 april was het zover. Voor hen de eerste keer, voor ons inmiddels de vierde (meen ik) keer.

De ontvangst was vriendelijk, het mobile-aandoende standaardje met de diverse schijfjes (voornamelijk Italiaanse) biet stond al op tafel en de champagnewagen werd voorgereden.

We besloten tot een champagne die we allemaal niet kenden, een André Clouet. 100% Pinot Noir, een lekkere champagne vond ik. Het 11 gangen Tasting Menu op ouwel lag op het servet op tafel en dat waren we net aan het bekijken, toen er een amuse kwam.

Een sorbet van pompoen en gember op zoute parelgort met gefrituurde sjalotjes en een schijfje, ingemaakte gember. Lekker, vooral de gembertoets met de zoete pompoen en de zoute gort vond ik erg lekker. Hierna kwam er een amuse uit de oude doos om zomaar te zeggen.

Op tafel kwam een wit bordje met drie toefjes uienmayonaise en op een kleine barbecue lagen vier spiesjes met aardappel, wortel en komijnzaad: hutspot 2012, maar ik weet toch vrij zeker dat ik iets dergelijks al eens eerder heb gegeten hier. Maakt niet uit, het was lekker. Niet bijzonder verder. Een derde amuse verscheen, met in het glas weer dat leuke paraffinegrapje.

Een canelé met eendenlevermousse. Lekker krokant, smeltende eendenlevermousse en we meenden ook nog iets van kaas te proeven. Inmiddels werd er ook water ingeschonken en vervolgden we met de signature amuse van de chef: het piccalillyhoorntje.

Uit en te na al beschreven, dus ik laat het hier verder bij in deze recensie. Hierna een amuse in tweeën. In een schaaltje per persoon een “pimientos de Padrón” met een sesam & roze peper crostini, een crostini met parmezaanse kaas en eentje “puur” met alleen olijfolie en erbij vier geleitjes gemaakt van Sicilian lemon.

Lekker fris. We hadden besloten eens niet het wijnarrangement te nemen, maar voor flessen te gaan. De eerste werd een Petra Unger, Grüner Veltliner, Gottschelle, Kremstal Reserve en die beviel ons. Mooi licht met een fijn pepertje erin. Erbij dan het eerste gerecht(je).

Heilbot/Tom Yam/emulsion. De optionele kaviaar à 14 euro hadden we er maar bijgenomen. Een piepklein stukje goed gegaarde heilbot kregen we met een emulsie van TomYam, diverse groentjes en een schepje kaviaar. Ik moet zeggen dat ik het een erg lekker hapje vond. De Thaise toets kwam er uitstekend uit en heilbot kan (of liever gezegd moet) veel hebben. Ik moet wel aantekenen dat het vorige gerecht met heilbot (die met de ossenworst en de crustacé) me beter was bevallen, die vond ik het heel bijzonder. Zo zie je maar dat je toprestaurants eigenlijk niet te vaak achter elkaar moet bezoeken. Het tweede gerechtje, bloemkool/ansjovis/gebruinde boter/crumble kon me minder bekoren.

Op een rechthoekig bordje diverse bereidingen van bloemkool met ook nog aan tafel erop geschaafde rauwe bloemkool. Wel weer geestig om te zien die bloemkolen het restaurant doorgedragen werden overigens. We vonden crème van bloemkool, geschaafde bloemkool, gedroogde bloemkool (taaiig), krokant van bloemkool en volgens mij ook nog wat stukjes gefrituurde bloemkool, maar dat kan ook brood geweest zijn. Niet heel geslaagd wat mij betreft. Het derde gerecht was aardappel/venkel/kaantjes.

In een mooi glas kregen we zalvend zachte aardappelmousseline, erbij wat gedroogde venkel, de kaantjes, die een mooie bite gaven waren van het Simmenthaler rund en aan tafel werd er nog wat gepocheerd eigeel op geschonken. De vorige keer kregen we er een schitterend gepocheerd eitje bij herinnerde ik me, waarmee dit een toch wat simpel gerechtje werd eigenlijk. We waren toe aan de Nitrococktail.

In mijn vorige recensies heb ik al beschreven hoe men die hier maakt. De Cocktail van vanavond bestond uit sap van watermeloen, ginger ale, blanke en oranje grapefruit, azijn, arganolie en het ijsje werd door middel van stikstof gemaakt van amandelmelkroom. Een lekkere combinatie! Bij het volgende gerecht liepen de wegen uiteen.

Een der tafelgenoten eet geen schaal- en schelpdieren en de ander geen oester en geen zwezerik, dus zij kregen de foie met kersen, zie mijn beschrijving in een van de eerdere recensies. Ik vond het toen erg lekker en volgens mij waren ook zij tevreden. Wij kregen een oude bekende, waar ik helemaal niets op tegen had. Oester/rabarber/foie. Heerlijke oestercrème, een prachtig stuk foie, mooie strepen rabarber en een heerlijk sesamkrokantje vervolmaakten dit fijne gerecht.

Echt erg lekker. We schakelden over de Grüner Veltliner naar een favoriet van me, de opvolger om zomaar te zeggen van mijn geliefde Pacherenc du Vic Bilh van Brumont, de Chateau Bouscassé Jardins 2008. Erg lekker natuurlijk. We waren toe aan het laatste tussengerecht als je daarvan kunt spreken. De zwezerik met de oursin en de kreeft. Omdat twee der tafelgenoten dat niet eten, had de keuken besloten ons allemaal een geheel ander gerecht te brengen. Zeebaars/pompoen/venkel.

In een zwart schaaltje kregen we blokjes pompoen, compote van pompoen, venkelsliertjes, een mooi gebakken stukje zeebaars en een toastje met wat dingetjes. Eerlijk gezegd viel het gerechtje ons wat tegen. De zeebaars was natuurlijk in orde, zo ook alle andere genoemde componenten, maar het geheel gaf niet bepaald een wow-gevoel. De zwarte brigade vroeg ons na elke gang of het ons bevallen was en dit keer gaven we aan dat dat helaas niet het geval was. Er verscheen een soort tussenamuse.

Auberginekaviaar, crème van limoen, haringkuit en aardappelkaantjes in een mooi schaaltje en erbij een leuk klein stukje brioche met lardo en pecorino. Tot onze grote verbazing verscheen de chef zelf bij ons tafel met een hand vol prachtige pannetjes en ter plekke maakte hij voor ons een extra gerechtje ‘omdat de zeebaars niet helemaal in de smaak was gevallen’. Zeer attent. Het extra gerechtje kregen we geserveerd in een prachtig pannetje van Demeyere.

Een geweldig mooi stukje tarbot met artisjok (o.a. mousseline van artisjok), linzen, duxelles, maïsolie met artisjok en een flinke schep kaviaar. Dat alles omgeven door de linzen dus met een heerlijk romig sausje erbij. Een echt heerlijk gerechtje en erg leuk gepresenteerd ook. De heren schakelden over op een rode wijn, een Dolcetto d'Ovada superiore Tacchino, die hen beviel. Wij hielden het bij de Bouscassé. Het hoofdgerecht was lam/wortel/fluid/ui.

Op het bord mooie stukjes lamsvlees, perfect van cuisson, erbij wortelcrème, kummel, ui, eigen jus en wat aardappelmousseline, in een leuk le Creuset pannetje gelei van lam met lamstong, tomaat en mint, heerlijk fris. Een mooi gerecht. We waren toe aan de asperges.

Drie mooie stukken perfecte asperges kregen we met erbij mooie rauwe ham, heerlijke boter met mint, diverse cresjes en erg lekkere verse erwtjes. Echt erg lekker. Wel machtig, de buikjes begonnen flink gevuld te raken inmiddels.

Twee van ons, waaronder ik, besloten nog tot een volgend gerecht van het menu, de topinamboer/manchego/gepofte rijst/bonito. Prachtige crème van aardpeer kregen we met flink wat manchego erdoor. Voor de crunch de gepofte rijst en ook de lekkere zoute bonito paste er uitstekend bij. Alweer een lekker gerecht.

Beide mannen namen nog de macadamia/vanille/Masia el Altet en kregen de macadamianoten bedekt met de eendenlever, een bolletje vanille-ijs, de aan tafel erop gedruppelde olijfolie en wat cresjes en ook zij waren hier erg tevreden over.

Eén der heren wilde ook nog graag de popcorn/crix/pistache proeven, het baseballwedstrijdpakket van Francois Geurds om zomaar te zeggen en hij was zeer tevreden over de krokante kip, de popcorn, het ijs en de pistache. Een leuke combinatie vond hij het.

Beide dames, ik dus ook, wilden nog wel wat kiezen van de toch wel erg mooie kaaswagen hier, waarbij dan behalve de gekozen kaasjes nog wat noten, getoast brioche en popcorn kwam. De kaasjes waren uiteraard uitstekend.

Bij de koffie kwam de bekende suikerspin met wat gemarineerde kumquat en in een glaasje een slushpuppy van mandarijn, die heerlijk verfrissend was en toen was het al lang na middernacht geweest en dus keerden we weer diep tevreden huiswaarts. Alweer een avondvullend programma in dit bijzondere restaurant.