Hoofdstad Brasserie in Amsterdam (hotel l'Europe)

Het was weer zover. Een aantal vaste forummers zou elkaar weer gaan ontmoeten onder het genot van een hapje en een drankje. We hadden deze keer voor Amsterdam gekozen. Ik had gelezen dat de Hoofdstad Brasserie van l’Europe een Bib Gourmand had gekregen en de kaart in november sprak me aan. De reservering voor 8 was zo gemaakt. Geen ronde tafels wat ik jammer vind, want met 8 aan een ronde tafel praat makkelijker. Maar goed, dan niet.
Nu gebeurde het dat er wat afzeggingen waren, maar dat gebeurt wel vaker, dus dat was geen punt. Wat wel een punt was, was de vernietigende recensie van Mac van Dinther in de VK van 7 januari. Zijn kritiek neem ik over het algemeen serieus, zelfs toen ik hem azijnzeikerig noemde over Wollerich moest ik hem achteraf toch wel gelijk geven helaas. We besloten toch te gaan met zoiets in het achterhoofd dat men zich bij de Brasserie toch wel wild geschrokken moest zijn en dat het vast beter zou moeten zijn geworden. Aldus geschiedde.
Op deze prachtige zonnige zaterdag de 14e januari troffen we elkaar in het Grand Café op perron 2B en pakten de tram naar het Muntplein. In de Nieuwe Doelenstraat is dan de niet al te imponerende ingang van het hotel, waar de ontvangst in de pianolounge met een leuk iets van Freddy dan wel weer imponerend is. Onze jassen werden aangenomen en via de lounge liepen we naar achteren, naar de Brasserie.

Daar werden we overgedaan aan het Brasseriepersoneel, wat wat rommelig overkwam. We kregen een mooie tafel in de hoek van de serre met een prachtig uitzicht op de gracht, de Munttoren en de drukte van de stad. De stoelen vond ik verschrikkelijk. Wel lekker ruim met een lange zitting, maar veel te zacht en veel te laag. Houten, glimmende tafels hier, niet heel ruim, maar oké, het is een Brasserie, met bestek in een mooi damasten servet. Peper en zout op tafel en vrijwel direct wat dunne soepstengeltjes (grissini) met aïoli en een crème van zoete aardappel. Beide behoorlijk smakeloos. Nu hadden we trek in een wijntje en dat had de nodige voeten in de aarde. Ten eerste duurde het een eeuwigheid voor we het grote wijnboek kregen. De prijzen hierin zijn exorbitant, dus we vroegen naar de kaart met de wijnen uit dat Enomatic-systeem, wat je tegenwoordig best vaak tegenkomt. Ook die prijzen vonden we veel en veel te hoog (men biedt ook hele glazen, glazen met 1/3 en halve glazen aan, op zich vriendelijk, maar de prijs voor normale glazen ligt te hoog).

Op de achterkant ontdekten we de wat simpelere wijnen die redelijk betaalbaar waren en we kwamen uit op een Rivaner van Gales, een prettige drinkbare wijn. Mooi genoeg voor een lunch met veel gebabbel en een doordrinkwijntje. Ook niet onbelangrijk in dit gezelschap. Het duurde al met al bijna 45 minuten voor we eindelijk wat wijn hadden en dat irriteerde me. De kaart is te vinden op de website. Een menu voor 35 euro kent men hier en dan kun je uit diverse voor-, hoofd- en nagerechten kiezen. Niet uit de à la carte gerechten en niet uit de sidedishes. Nu bleken er nogal wat gerechten niet te zijn, dus na overleg mochten we toch uit de à la cartegerechten kiezen, zonder meerprijs voor zover ik weet.

Brood kwam, boter ook, olie herinner ik me niet. Het brood was erg lekker.
De wijn overigens was te warm, dus ik liet een klein beetje inschenken, in de hoop dat nadat de fles op ijs had gestaan hij wel op temperatuur was. Helaas vergat de bediening de wijn in te schenken en moest ik erom vragen. Ik vind dat soort fouten bijzonder storend.
De voorgerechten verschenen.

Voor de enige man in het gezelschap de gebakken boudin noir met appeltjes. Mooie, niet vette, stukjes bloedworst kreeg hij, met erbij flink wat gesauteerde stukjes appel en een hele berg frisée erop. Erbij nog een mousse van het een of het ander, ik vermoed appel. Hij vond het erg lekker en was dus tevreden.

De drie andere dames hadden eensgezind gekozen voor het gerookte kalfsvlees met tonijnmayonaise en zij kregen alledrie drie tot een soort minaret gevormde pakketjes, gelegen op wat tonijnmayonaise. Die pakketjes waren gemaakt van het gepocheerde kalfsvlees, wat erg lekker was en erin nog de tonijnmayonaise met mesclun. Ook zij waren erg tevreden over het gerecht. Ik mocht iets proeven van mijn buurvrouw en ik vond het ook lekker.

Ikzelf had gekozen voor de stoofschotel van ‘Calamari a l’Armoricaine’ en ik kreeg een leuk pannetje gevuld met prima inktvisringen in een heerlijk pittige tomatensaus. De genoemde croutons op de menukaart had ik niet, wel een dun sneetje bruin brood. Ik vond het erg lekker. De inktvis was goed gegaard, zeker niet taai en de pittigheid was wat mij betreft precies goed. Lekker dus!
Na wat wachten op vooral weer het inschenken van de wijn - het water deden we zelf wel - was er een wisseling van personeel en dat verbeterde daarmee aanzienlijk. Opeens ging het soepeler lopen en had men vooral aandacht voor de gasten en niet voor elkaar.
De hoofdgerechten kwamen.

Voor mijn buurvrouw de dry aged Simmenthal entrecote met aardappelgratin, salade en béarnaise. De entrecote was uitstekend, de gratin ook, de salade was gewoon en de béarnaise was niet goed, wat heel jammer was natuurlijk.

De volgende dame had de ‘Cervelaat’ van Noordzee vis en schaaldieren met een cassoulet van flageot bonen en was hier zeer tevreden over. In een kom flink wat cassoulet met rolletjes van Noordzeevis en veel mosseltjes en kokkeltjes. Het zag er ook lekker uit vond ik.

De andere dame had de kabeljauwrug met saus Grenobloise, spinazie en pommes vapeur. Een mooi stuk kabeljauw op de huid gebakken (niet krokant) met spinazie, in de schil gestoomde aardappeltjes en flink wat saus kreeg ze en volgens mij was ook zij tevreden.

Mijn buurman en ik hadden de vis van de dag. Koningsbaars. Twee flinke stukken vis, ook op de huid gebakken en ook niet krokant, dus het velletje moest eraf gesukkeld worden, kregen we. Op zich goed van cuisson maar voor mij te flauw, dus de zoutpot bracht uitkomst. Op een bedje van beetgare peultjes, erop weer die sla en erbij gestoomde aardappeltjes in de schil. Later werd er nog een schaaldierensaus bijgeschonken die in orde was. Niet onaardig vond ik het.

Bij alle hoofdgerechten serveert men hier Bonne Femme met spek, zo staat het op de menukaart, dus we kregen 2 pannetjes met wat paddestoeltjes, wat snijboontjes, wat krieltjes en wat zilveruitjes uit een potje...
Na weer een heleboel gepraat, want we praten altijd flink tijdens deze bijeenkomsten, kwamen de desserts.

Voor mijn buurvrouw de selectie van binnen- en buitenlandse kazen.
Een blauwe, een geit en een roodschimmel. De blauwe, ik meen een Roquefort kon haar goedkeuring wegdragen, ik mocht een stukje proeven en vond hem ook in orde. De geit, waarvan ik proefde, was ook lekker, maar de roodschimmel was niet goed. Niet rijp en alledrie de kazen veel te koud gepresenteerd helaas. Erbij wat Kletzenbrood.

Mijn overbuurvrouw en de mannelijke tafelgenoot kregen de bestelde chocoladeprofiterolles met vanille-ijs. Vijf soesje, crème anglaise, iets cruncherigs met erop een quenelle vanille-ijs kregen ze en de chocoladesaus erbij werd apart geserveerd. Volgens mij waren ze er tevreden over.

Tot slot kregen de andere dame en ikzelf de citroentaart. Die er mooi uitzag, maar eerlijk gezegd naar niets smaakte. Heel in de verte proefde ik iets frissigs en ik moest vragen wat de vruchtjes erbij nu precies waren. Bijzonder knap om zo’n dessert zonder smaak te maken.

We sloten af met nog wat wijn en voor een tweetal koffie, waarbij nog mini-madeleines met room kwamen en na het betalen van de rekening verlieten we de Hoofdstad Brasserie. Het was een enorm gezellige middag, maar dat was niet helemaal op het conto van de Brasserie te schrijven. Hoewel het uitzicht erg mooi is, dat dan weer wel. Als de Bib alleen is gebaseerd op de prijs begrijp ik hem, anders begrijp ik hem niet. Het was nu niet om over naar huis te schrijven eerlijk gezegd. Niet zo slecht als ik had verwacht op basis van de eerdergenoemde recensie, maar het kan wel ruim beter. Jammer voor de Hoofdstad Brasserie!

Millers in Rotterdam

En alweer hadden we een bijeenkomst van een clubje vaste forummers. Deze keer in Rotterdam. Uit Griekenland, België, Groningen en Den Helder, kortom zo ongeveer uit alle windstreken.... Ik kwam net iets te vroeg aan op het prachtige terras van Millers. Voor informatie over dit fijne restaurant verwijs ik naar de website. Er stond een fijne ruime tafel voor ons neergezet op het mooiste plekje van het terras. Je zit heerlijk daar zo in hartje Delfshaven, zeker op zo’n geweldig mooie dag als wij hadden. Na wat wijntjes (Astica, behoorlijk lekker) kregen we wel trek en we besloten eigenlijk allemaal eensgezind tot het driegangen verrassingsmenu, waarbij we konden aangeven of we als hoofdgerecht en als voorgerecht vis of vlees wensten. Brood kwam op tafel met wat smeerseltjes, karaffen water waren ook geen probleem en na enige tijd kwamen de voorgerechten.

Het vleesvoorgerecht was een salade met gerookte eend en citrusvruchten en dat viel geweldig in de smaak. De citrus was sinaasappel.

Het visvoorgerecht was een bolletje huisgemaakte aardappelsalade omwikkeld met gerookte zalm. In de aardappelsalade was duidelijk de bieslook en het ei aanwezig, een lekker voorgerecht. Na een keurige pauze, de bedienende jongeman voelde feilloos de sfeer aan van ons gezelschap en speelde daar op een heel prettige manier op in telkens, verschenen de hoofdgerechten.

De vleeskiezers kregen een fijn bord met gegrilde runderentrecote op een bedje van asperges en Oosterse groenten. Hoe Oosters weet ik niet precies, ik zag eigenlijk buiten de asperges alleen courgette, maar ik hoorde alleen maar positieve geluiden, dus het zal ongetwijfeld in orde zijn geweest.

Het visgerecht bestond deze middag uit krokant gebakken rode mul met asperges en huisgemaakte tomatendressing. Op een langwerpig bord vonden we mooie asperges, daartussen lekkere ratatouille en erop twee stukjes fijne mul. Ernaast nog een olieachtige tomatendressing en het gerecht was compleet. En lekker en dat is het belangrijkste nu eenmaal.... Na weer een hoop gebabbel, de schaduwen van de historische panden werden al langer, kwamen de dessertjes.

Twee van ons hadden gekozen voor het kaasplankje, wat bestond uit harde Nederlandse kazen en ze waren er erg tevreden over. De rest had toch wel trek in zoet en kreeg een dessertje in tweeën.

Rechts een glaasje met in wodka gemarineerde aardbeitjes, heerlijk fris en rechts een parfait van rood fruit, die ik erg lekker vond. Ik hou erg van de structuur van parfait namelijk. We sloten af met koffie en espresso, waarbij nog wat koekjes kwamen en toen was het eigenlijk de hoogste tijd om huiswaarts te keren, vijf van ons hadden nog een lange reis voor de boeg.

Het was weer een zeer genoeglijk samenzijn en het restaurant en zeker de bedienende jongeman heeft daar zeker een belangrijk steentje aan bijgedragen. Complimenten voor Millers!

Polmans Huis in Utrecht.

Het begon natuurlijk als het verhaal van de 10 (in dit geval 12) kleine negertjes. Er zou een meeting plaatsvinden tussen forummers en iedereen was enthousiast. Een datum en een lokatie waren zo geprikt, alles wat geregeld en de datum - 9 april - naderde. Maar liefst 5 mensen vielen af, wat natuurlijk kan gebeuren.

Ikzelf werd door mijn echtgenoot afgezet bij het Polmans huis, de anderen kwamen per trein. Uit Antwerpen, uit Veendam met een tussenstop in Den Helder en nog van andere plaatsen in Nederland.
Ik stapte binnen op het moment dat de deuren van het restaurant ontsloten werden en de vriendelijke ober vroeg of ik niet even plaats wilde nemen in de bar van het restaurant. Nou, dat wilde ik best.

Een vriendelijke ruimte met een ruime leestafel, een bar en diverse nissen waar je als groepje gezellig kunt zitten. Er was nu alleen helemaal niemand. Dat kwam waarschijnlijk door het vroege tijdstip - 12.00 -, maar ook omdat het buiten stralend weer was en de terrassen al uitpuilden.
Al snel kwam de eerste dame binnen en het weerzien was hartelijk. Ondanks dat er een vertraging van een half uur gemeld was kwamen al snel daarna de andere dames en 1 heer binnen, die elkaar al op het station getroffen hadden.
We borrelden wat aan de leestafel, waar de gesprekken al snel geanimeerd waren. Wat wil je ook als je bijna elke dag wel contact hebt op een forum? Dan praat je gewoon door, nu alleen in het echt. Hoewel ik het altijd wel spannend blijf vinden, dat dan weer wel.

We kregen de menukaart. Eerst de lunchkaart, maar dat wilden we niet. Dat was bij de reservering ook aangegeven, dus we kregen de drie keuzemenu’s, waarmee we naar hartelust konden wisselen. Het duurde niet lang of iedereen had zijn en haar keus gemaakt en na niet al te lange tijd werden we aan tafel genood.

Overigens dronk ik de witte huiswijn, waarbij er keus uit drie was. Een sauvignon, een chardonnay en een wijn uit de Herault, gemaakt van grenache, colombard en sauvignon en die laatste dronk ik. Ik zie tot mijn verbazing op de rekening dat er halverwege - want we bleven gewoon glazen doordrinken - geswitcht is voor een deel naar glazen Saint Véran.
Bruisend water kwam, een karaf plat water, een mandje brood met boter en de voorgerechten kwamen.

Drie van ons hadden gekozen voor de terrine de poisson; visterrine met gekonfijte tomaten, verse Hollandse garnaaltjes, remouladesaus en salade van Franse radijsjes en zij waren tevreden. Het zag er ook leuk uit.

De andere vier waren even eensgezind, want zij hadden de paté de volaille; grove boerenpaté van gevogelte en foie gras met marmelade van rabarber, brioche en salade van jonge groenten.
Een mooie plak terrine lag op het bord, de foie gras zal er ongetwijfeld in verwerkt zijn geweest, maar is me niet opgevallen. De marmelade van rabarber was vandaag van meloen en de brioche is denk ik in de keuken blijven liggen. Wat niet wegneemt dat het lekker was.
Ook bij de hoofdgerechten waren we redelijk eensgezind.

Wederom drie van ons kozen voor de kalfsentrecote met rode ui confit, groene asperge en aardappelgratin, jus van dragon.
Een mooi stuk entrecote vonden zij, met flink wat confit van rode ui en alle andere genoemde ingrediënten. De gratin was wat flauw, maar een beetje zout verhielp dat euvel. Verder weer tevreden gezichten.

De vier anderen wilden graag de koningsvis. Ik riep bij het bestellen enthousiast dat het vast St. Pierre zou zijn (zonnevis), maar dat was dus niet zo. Het was een voor mij onbekende vis.
Opgediend met riso venere, artisjok, gekonfijte citroen en wilde spinazie, geserveerd met een jus van Taggiasche olijf.
Om eerlijk te zijn: we kregen een uiterst onaantrekkelijk bord. Allemaal donkere sombere kleuren.
Veel riso venere. Zwarte wilde rijst dus. Vuilgroene crème van artisjok, lichtbruine jus van de olijfjes, donkergroene wilde spinazie waar weinig mee was gedaan met erop wat vuilgele reepjes gekonfijte citroen. En op dat alles een bruinig, niet krokant uitziend stuk vis. Nu viel de huid van de vis mee, ook hier hielpen enige zoutkorrels om het geheel wat beter op smaak te krijgen. Een niet onaardig gerecht overigens, maar aan de presentatie kan wel wat verbeterd worden.
Omdat het forum waar we met zijn allen dagelijks wel wat kletsen voornamelijk culinair getint is, zijn we natuurlijk zeurneusjes, dus alle gerechten werden wel eventjes doorgenomen.

Bij het dessert was er slechts één dissident. Zij koos voor de tarte au chocolat. Chocoladetruffeltaart met macarons en frambozensorbet. Nu is zij gelukkig de kleinste eter van het gezelschap, dus iedereen kreeg een hapje te proeven. Lekker!

Alle anderen wilden graag de fraises au basilic en kregen een mooi bord met veel stukjes voorjaarsaardbeitjes op crème patisserie, amandelcrunch en basilicumsorbet en we vonden het allemaal erg lekker. Heerlijk fris en niet te zwaar.

Het restaurant overigens is mooi ruim opgezet. Een houten vloer, hoge wanden, hoge plafonds met redelijk authentieke details, hoewel we erg gelachen hebben om de LEDlamp in de fresco en qua akoestiek denk ik wel in orde, hoewel ik daar niet echt over kan oordelen, omdat er zo weinig gasten waren vanwege het mooie weer.

We sloten af met koffie en dergelijke, waarbij nog wat koekjes kwamen. Het babbelen ging voort, het had helaas geen zin om met zijn zevenen een plekje op een terras te gaan veroveren, die kans was eigenlijk gewoon 0.

Samenvattend was het een heel gezellige bijeenkomst, zeker voor herhaling vatbaar en het Polmans Huis was een fijne lokatie met leuk eten.